Onze eerste kennismaking met High School Holland was tijdens een informatiebijeenkomst over mijn geplande highschooljaar in Amerika. Wat begon als een bijeenkomst over mijn eigen avontuur, bracht al snel een nieuw idee tot leven bij mijn gezin. ‘Mirthe is straks toch een jaar weg, dus dan komt er een kamer vrij.’ Zo gezegd, zo gedaan. Wat begon met één uitwisselingsscholier, groeide uit tot vijf bijzondere jaren als gastgezin. Steeds opnieuw vonden we een mooi plekje in ons huis én in ons hart voor een nieuwe scholier.
Deel van het gezin
Alle scholieren waren uniek en werden op hun eigen manier een deel van ons gezin. De gezinsverhoudingen en wie er op dat moment in Nederland was en thuis woonde, veranderde bij ons ook continu. Wij hebben allemaal het reizigers-DNA in ons en leren graag over andere culturen. Door de scholieren in huis te nemen, konden we op een hele interactieve manier snoepen van verschillende culturen zonder ver van huis te gaan.
We hebben 2 scholieren gehad uit Italië, waardoor we onze tomatensaus op een veel betere manier hebben leren maken. We hebben 1 scholier uit Chili gehad, die ons veel heeft geleerd over het leven en de hechte familiebanden daar. We hebben 1 scholier gehad uit Duitsland, wat erg interessant was aangezien de landen naast elkaar liggen maar toch ook heel verschillend zijn. We hebben 1 scholier uit Australië gehad, die juist meer de Australische ‘no worries’ vibe had. Onze laatste scholier kwam uit Argentinië, door haar hebben we Mate (thee) leren drinken op de juiste manier.
Al onze scholieren hebben op hun eigen manier een plekje in onze familie gekregen. Het enige wat zeker is, is dat ze allemaal voor altijd in onze familie horen.
Effect nu
Ik merk nog steeds de positieve effecten van “scholieren in huis hebben gehad”. Het was zeker niet altijd makkelijk, je bent zelf ook een tiener en zoekende naar wie je bent. Elke keer afscheid moeten nemen aan het einde van het avontuur was lastig. Ik denk echter wel dat juist deze moeilijkere momenten me ook heel veel hebben geleerd en hebben meegegeven voor later in het leven.
Door al onze scholieren ben ik (en mijn zusje/broertje) opgegroeid als een flexibiel, open en communicatief sterk persoon. Mijn broertje was pas 11 toen we onze eerste scholier hadden, hij heeft over de jaren heen dus ook veel kunnen oefenen met Engels praten. Zo hielp hij de scholieren met Nederlands leren en zij op hun beurt hem met Engels oefenen.
De openheid heeft me later ook veel gebracht in mijn studie, geneeskunde. Ik kan goed communiceren met verschillende mensen/culturen door al deze ervaringen die ik mijn jongere jaren heb opgedaan.
Verschil in culturen
Ik heb ook veel geleerd over de Nederlandse cultuur. Wij hebben als familie Nederland op een hele andere manier leren ontdekken. We hebben de meer typische dingen gedaan, zoals de tulpenvelden en molens bezoeken en we hebben verschillende steden in Nederland bezocht. Dit zijn activiteiten waar we voorheen nooit zo bij stil stonden, ‘dat komt altijd wel een keertje’ werd vaak gedacht. Juist door onze scholieren hebben we dus ook actief ons eigen land verkend.
Ik heb ook veel geleerd over dat wat voor ons normaal is, niet voor iedereen normaal is. Hierdoor wordt je een stuk opener en kan je meer reflecteren op je eigen gewoontes. Het is niet beter/goed of slecht(er), gewoon anders. Zoals eerder benoemd hebben de scholieren ook op hun eigen manier allemaal iets van hun cultuur achter gelaten in mijn hart en leven.
Het contact nu
We zijn nu een aantal jaar verder en onze (Europese) scholieren komen nog steeds met regelmaat (~1/2x per jaar) langs. Op het moment dat ze dan weer in Nederland zijn voelt het gelijk alsof ze thuis komen. Alles valt direct weer op hun plaats en ze helpen gelijk weer mee in de keuken met koken en nemen weer deel aan het dagelijkse leven. Wij hebben zelf ook verschillende van onze scholieren opgezocht in hun thuisland, zo is mijn zusje naar Italië en Argentinië geweest en ben ik nu in Australië.
Het is ook erg leuk om te zien dat onze Italiaanse scholieren, elkaar onderling ook hebben opgezocht en bevriend zijn geraakt. Ze zeggen dat zelfs ondanks dat ze niet op dezelfde tijd bij ons gewoond hebben het toch voelt alsof ze op een manier ook zusjes van elkaar zijn. Recent waren ze samen op bezoek in Nederland.
We hebben 1 grote familie app waar we met z’n elven in zitten. Hier hebben we nog met enige regelmaat contact in. Helemaal nu het WK weer begonnen is, blijven onze scholieren trouw Nederland supporten en volgen. Over een aantal jaar gaan we een grote reünie plannen en willen we met z’n elven samen komen om een weekje elkaar allemaal weer te zien.
Even voor onze ouders het hele nest vullen.
